رسول در روز قيامت باشد . لزوماً چنين كتابي بايد بزرگ داشته شود وتكرار وحفظ آن در ميان مردم سنّت شود وبحث در معنى ومقصود آن وياد دادن وياد گرفتن آن رواج يابد تا ياد خداى سبحان وفرشتگان جهان برتر ، دوام پيدا كند . پس از قرآن سنّتهاى عملي كه در أوقات مخصوصى مكررا انجام مىشود ، در ميان مردم رواج پيدا كند وآنها را بعضي از مردم براي بعضي ديگر با لفظ ادا مىكنند وقسمتى از آنها در دل ونيّت استقرار مىيابد . تا ياد معبود دوام يابد ودر امر معاد مفيد واقع شود در غير اين صورت فايده‌اى نخواهد داشت . واز جملهء اين سنّتهاى عملي عبادات پنجگانهء روزانه ، وآنچه كه بدان مربوط است مىباشد . چون امام ( ع ) در اينجا يادى از كتاب عزيز فرموده است كه در بردارندهء حقايقى است كه مستقيم يا غير مستقيم به وسيلهء پيامبر ( ص ) بيان شده است كه به حسب سنّت پيامبر همهء مطالب الهى را داراست ، ما به بيان شرافت ولوازم وشرايط تلاوت آن مىپردازيم وبقيّهء مطالب عبادي را به جاى خود موكول مىكنيم : بحث دوّم - در فضيلت قرآن است . فضيلت قرآن از چند جهت است : اوّل - [ از نظر قرآن ] خداوند تعالى در اين باره مىفرمايد : وَهذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ « 21 » ونيز مىفرمايد : كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ « 22 » وباز مىفرمايد : وَما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ « 23 » .

--> ( 21 ) سورهء أنبيا ( 21 ) : آيهء ( 50 ) : اين قرآن ذكر مباركى است كه آن را فرو فرستاديم آيا شما آن را منكريد ؟ ( 22 ) سورهء ص ( 38 ) : آيهء ( 29 ) : قرآن كتاب مباركى است كه بر تو نازل كرديم تا در آيات آن انديشه كنند وصاحبان خرد پند گيرند . ( 23 ) سورهء يونس ( 10 ) : آيهء ( 37 ) : چنين نيست كه اين قرآن افترايى باشد از غير خدا ، بلكه تصديق كنندهء كتابهاى آسمانى پيشين است .